->Adat resam Perkahwinan.

Ditulis oleh saudara Adam Yew Abdullah

Pada hujung minggu lepas, saya sempat menyaksikan majlis pertunangan sepupu belah pihak isteri saya di Jitra Kedah. Saya teringat semasa hari pertunangan saya, suasana agak sama meriah dengan sanak-saudara dan sahabat handal. Di sebelah pihak saya terdiri daripada keluarga angkat saya. Manakala, di sebelah pihak isteri saya, terdiri daripada ahli keluarga dan jiran-jiran yang terdekat.

Pertunangan saudara Anuar dan Fizah, membawa saya balik mengenangkan suasana pertunangan saya dengan isteri saya. Walaupun tidak ada apa-apa yang istimewa sangat tapi suatu pengajaran yang kita dapat pelajari ialah semangat persaudaraan yang ditonjolkan oleh Islam.

Namun semangat persaudaraan sesama orang Islam hanya berkait rapat dengan adat istiadat seperti perkahwinan dan kematian sahaja. Perkahwinan seumpamanya di bayangi dengan adat resam yang dipegang teguh oleh kebanyakkan orang melayu, baik di kawasan luar bandar mahupun di bandar.

Hal yang demikian, ada yang sanggup menjual harta dan meminjam wang untuk menepati tujuan ini. Adat resam orang melayu, memerlukan banyak wang untuk menepati semua peringkat istiadatnya. Ia terdiri daripada tiga peringkat dan saya menyimpulkannya di bawah ini.

Peringkat pertama
• Merisik atau menengok
• Meminang atau bertunang
• Menghantar belanja dan akad

Peringkat kedua
• Berandam dan berasah gigi
• Berinai

Peringkat ketiga
• Bersanding
• Mandi limau
• Sambut menyambut

Ajaran yang benar dalam perkahwinan Islam ialah akad nikah. Majlis akad sebenarnya adalah satu-satunya istiadat yang dituntut oleh agama Islam untuk menghalalkan perkahwinan.

Tidak lebih dari itu. Sebagai tanda atau simbol perikatan perkahwinan suami isteri. Jelas bagi kita, adat resam yang dipraktikkan oleh kebanyakkan orang melayu tidak tidak terkandung dalam ajaran Islam. Ia merupakan adat yang ditokoh tambah dan salah jika ia disebatikan dengan Islam.

Justeru itu, golongan muda harus memainkan peranan penting untuk memastikan adat resam yang bercanggah dengan Islam wajib ditinggalkan.

Janganlah disebabkan adat, agama digadaikan. Jangan kata, “ah…laa, sekali dalam seumur hidup nak merasainya…, lepas tu saya bertaubatlah!”….

Kadang-kala, sikap inilah yang dikatakan sikap acuh tidak acuh. Tidak serius dalam agama. Mempersendakan agama.

Sedarlah, wahai umat Islam !